Kerstkrans maken met kerstballen in 5 stappen
Redactie Kerstballenkopen.be ·
Een krans van kerstballen hangt op ooghoogte. Elke oneffen lak, elk kapje en elke lege plek is zichtbaar. Daarom is een krans een slechte plek voor de restjes die je niet in de boom durft te hangen, en een goede plek voor een beperkte set die je bewust bij elkaar zoekt. In vijf stappen maak je een krans die rond blijft, niet te zwaar wordt voor een deur en dezelfde taal spreekt als de boom.
De ballen koop je volgens de complete gids voor kerstballen kopen in België. Op een krans werken vooral kleine kerstballetjes en een paar middelgrote accenten.
Wat je nodig hebt
Een basisvorm. Een ring van stro, van wijnranken, van vilt of van metaal werkt. Een strooien ring is licht en prikt. Daar bind je op vast. Een gladde metalen ring vraagt draad of een lijmpunt, geen naald. Kies een diameter die bij de deur past. Een ring van 30 tot 35 cm is een klassieker voor een voordeur. Een ring van 25 cm past op een binnendeur of boven een spiegel. Groter dan 45 cm wordt zwaar zodra er glas aan hangt.
Daarnaast: dun binddraad of groen ijzerdraad, een tang, een schaar, en een lint om op te hangen. Lijm is een laatste redmiddel voor plastic ballen zonder kapje. Lijm op glas laat een waas en je krijgt de bal er in januari niet heel af.
Reken ballen ruim. Voor een ring van 30 cm met een volle bezetting heb je ongeveer 20 tot 35 ballen nodig, afhankelijk van de maat. Gebruik vooral 4 en 6 cm. Een enkele bal van 8 cm mag als middelpunt onderaan. Een bal van 10 cm trekt de krans scheef, tenzij de ring groot en de hanger sterk is.
Kleuren: twee kleuren en één metaal, dezelfde regel als in de boom. Een krans in het wilde weg wordt een tweede, drukkere boom naast de eerste. Rode kerstballen met mat groen en een beetje goud blijven leesbaar op een donkere deur.
Stap 1: Bepaal de kijkkant en het ophangpunt
Leg de ring plat. Kies de plek waar het lint komt. Dat is twaalf uur. Alles wat zwaar is, komt rond zes uur, anders kiept de krans voorover op de deur. Markeer twaalf uur met een stukje draad. Vergeet je dat, dan versier je de hanger dicht.
Test het haakje in de deur of de muur vóór de ballen eraan zitten. Een kleefhaak heeft een maximumgewicht. Een krans met glazen ballen zit daar snel boven. Een schroefhaak in een plug is de eerlijke oplossing voor een voordeur in hout of voor een binnenmuur. Op een huurdeur gebruik je een deurhanger die over de bovenkant klemt, en dan moet de krans licht blijven. Kies in dat geval plastic, geen glas.
Stap 2: Maak groepjes, geen confetti
Schik de ballen droog op de ring voor je iets vastmaakt. Werk in groepjes van drie: twee kleine en één iets grotere, of drie kleine in één tint. Herhaal dat groepje rond de ring. Herhaling oogt als ontwerp. Allemaal verschillende figuren ogen als een lade die je omkeerde.
Laat bewust een stukje basis zien als die basis mooi is, zoals wijnrank of een groen ring van dennentakken. Een ring die je tot de laatste millimeter volpropt, wordt een bal zonder gat, en dan lees je geen krans meer. Houd minstens de binnenopening vrij. Ballen die naar het gat kruipen, maken de vorm tot een schijf.
Draai elk kapje naar de ring toe, niet naar de kijker. Op een krans is een haakje nog zichtbaarder dan in de boom. Soms knip je het haakje korter en gebruik je alleen de draad door het kroontje.
Stap 3: Zet vast van zwaar naar licht
Begin onderaan met het zwaarste groepje. Bind de draad door het kapje en om de ring, twee keer, en draai de uiteinden in met de tang. Duw de bal tegen de ring tot hij niet meer wipt. Een bal die vrij bungelt, tikt bij elke deurbeweging tegen zijn buur en beschadigt de lak.
Werk daarna symmetrisch omhoog, links en rechts, en eindig bij de hanger. De laatste ballen rond twaalf uur blijven kleiner, zodat het lint ruimte houdt. Knip draad kort en vouw het puntje naar binnen. Een uitstekende punt haakt in een mouw.
Gebruik je dennentakken of eucalyptus als onderlaag, bind die dan eerst in kleine bosjes vast, en leg de ballen erop. Takken die je achteraf tussen de ballen propt, vallen er de eerste vorstdag uit. Verse takken drogen uit. Reken daarop: een krans die op 1 december vol oogt, is op kerstavond ijler. Daarom mogen de ballen de structuur dragen en zijn de takken vulling, niet de enige bevestiging.
Buiten is glas een slecht idee. Een voordeur in de wind, een regenbuis, nachtvorst: de lak craqueleert en een barst wordt een scherf op de mat. Gebruik buiten dikke plastic kerstballen of ballen die de verpakking als onbreekbaar aanduidt. Binnen mag glas, zolang de krans niet achter een deur staat die tegen een kapstok slaat.
Stap 4: Lint, strik en het echte gewicht
Het lint is onderdeel van de kleuren, niet een restje cadeaulint dat toevallig lang genoeg is. Een breed lint van linnen of fluweel past bij matte ballen. Een smal satijnlint past bij glas en verdwijnt op een donkere deur. Knoop het lint aan de ring, niet alleen aan een kapje. Een kapje is niet berekend op het gewicht van de hele krans.
Hang de krans tien minuten op de uiteindelijke plek. Kijk of hij draait, of de onderkant tegen de brievenbus komt, en of de klink vrij blijft. Een krans die de klink blokkeert, gaat scheef of gaat eraf. Corrigeer de verdeling nu, niet op kerstavond.
Een strik mag op twaalf uur of op zes uur. Niet op beide, tenzij de krans heel groot is. Twee strikken vechten met de ballen.
Stap 5: De deur, de muur of de tafel
Op een voordeur kies je onbreekbaar, een stevige hanger en een afwerking die tegen vocht kan. Metaaldraad roest als hij bloot op de regen hangt. Groen gecoat draad gaat langer mee. Haal de krans binnen bij een storm als je takken gebruikt hebt die water vasthouden. Het gewicht verdubbelt.
Op een binnenmuur mag glas en mag de compositie fijner. Hang hem niet boven een verwarming. De lijm of de droge takken lijden, en de ballen worden stoffig in de stijgende lucht. Naast een spiegel werkt een kleine krans beter dan een enorme, omdat de spiegel de vorm al verdubbelt.
Op een tafel leg je de ring plat of op een lage standaard en vul je de opening met een kaars in een stabiel glas. Een open vlam en droog stro horen niet samen. Gebruik een ledkaars in een strooien krans. Op een metalen ring met glas en een glazen houder mag een echte kaars alleen als de houder hoger is dan de ballen en de ondergrond niet kan schuiven.
Bewaren tot volgend jaar
Knip de krans niet meteen helemaal uit elkaar als de basis nog goed is. Haal wel verse takken eruit. Die schimmelen in een doos. Ballen die je met draad hebt vastgezet, mogen blijven zitten als de doos hoog genoeg is en niets erop drukt. Een platgedrukte krans levert gebroken kapjes.
Een deurhanger en de ring berg je samen op, met een briefje “buiten, plastic” of “binnen, glas”. Volgend jaar grijp je niet per ongeluk de glazen krans voor de voordeur.
Stof de ballen af voor je de doos sluit. Vingerafdrukken op glanzend rood zie je op een krans meer dan in de boom, omdat het licht van het raam er vlak op valt.
Fouten die de krans scheef trekken
Alles even groot maken is de eerste fout. De ring verdwijnt. Alleen reuzenballen gebruiken is de tweede. Het gewicht wint van de haak. Lijm in plaats van draad is de derde, vooral op een stuk dat je volgend jaar anders wilt. De vierde fout is een nieuwe kleur starten die niet in de boom zit. De hal oogt dan als twee huizen. Hou de rode kerstballen of je eigen hoofdkleur aan, en laat de krans een echo zijn, geen tegenstem.
Een vijfde fout is de krans opbouwen op de tafel en nooit optillen tot hij af is. Gewicht voel je pas als hij hangt. Til hem halverwege op. Is hij al zwaar, stop dan met glas en eindig met lichte ballen.
Gewicht, deur en het weer
Til de krans op wanneer de helft van de ballen vastzit. Je voelt dan of de haak het gaat houden. Een kleefhaak heeft een maximum dat op de verpakking staat. Een glazen krans zit daar snel boven. Voor een binnendeur in een huurhuis is een hanger over de deur beter dan een haak in de verf. Voor een voordeur in massief hout mag een schroef, als het jouw deur is. Een lichte plastic krans op een klem is de versie die een storm overleeft zonder een gat in de deur.
Buiten kies je ballen die tegen vocht kunnen en een draad die gecoat is. Bloot metaal roest en zet af op een witte deur. Hang de krans niet waar de regen recht in de kapjes loopt. Een portiek helpt. Een kale westgevel niet. Haal een krans met takken binnen als er storm voorseld is. Natte takken worden zwaar en de haak was berekend op het droge gewicht.
De klink en de brievenbus blijven vrij. Test de deur tien keer. Een krans die één keer raakt, raakt elke dag. Iets hoger hangen of iets kleiner maken is geen nederlaag. Het is de maat van de deur, niet van de foto.
Bewaren zonder de vorm te pletten
Een krans die je in elkaar laat, heeft een doos nodig die hoger is dan de ballen. Plat op een kast wordt hij ovaal en breken de kapjes die elkaar raken. Een krans die je uit elkaar haalt, berg je op als ballen plus een ring. De ring krijgt een etiket “deur, 30 cm”. De ballen gaan terug naar hun kleur. Volgend jaar ben je twintig minuten bezig, niet een avond aan het ontwarren.
Verse takken gaan er altijd af. Ze schimmelen en ze vlekken op de ballen. Droog materiaal mag blijven als het echt droog is. Een strik die nat werd, was je of gooi je weg. Een vlek op een strik wordt het eerste wat je ziet, nog voor de ballen.
Hang de krans in dezelfde kleur als de boom, ook als je hem dit jaar “even anders” wilde. De hal en de living praten met elkaar zodra de deur openstaat. Twee verhalen in tien vierkante meter ogen als twee huizen. Eén verhaal, een stevige haak en ballen die de ring niet platdrukken: dat is een krans die tot Driekoningen recht hangt.
Til de krans op voor hij af is. Voelt hij te zwaar voor de haak, stop dan met glas en eindig met lichte ballen. De deur moet nog dicht kunnen.